HD_MRK

‘Het contact met mijn moeder met dementie is nu ontspannen’

 
info@kloek.nu • (085) 303 12 45
Kloek header

‘Het contact met mijn moeder met dementie is nu ontspannen’

 
SNGL
 
 
kornoelje als symbool bij blog over familiebegeleiding
 
Nieuwsbrief
Ik hoor graag zo nu en dan van Kloek.
 
 
CNTNT
post
 

Familieleden van bewoners kunnen bij dementiecoach Karin Kuhlmann terecht met vragen over de zorg voor hun partner, vader of moeder met dementie. Kloek geeft daar een paar keer per jaar de gelegenheid voor. Dochter Mieke (niet haar echte naam) maakte daar gebruik van, samen met Lia Ernest, de eerstverantwoordelijke verpleegkundige van haar moeder. Mieke vertelt wat het gesprek met Karin haar heeft gebracht. ‘Het contact met mijn moeder is nu rustiger en lichter.’

Precies wat ik zocht voor mijn moeder

‘Mijn moeder woont sinds september 2016 bij Kloek en daar ben ik altijd blij mee geweest. De huiselijke sfeer en de warme zorg waren toen precies wat ik zocht voor mijn moeder. En waardeer ik nog steeds. Ik wist dat Karin de medewerkers regelmatig traint en dat zij ook informatiebijeenkomsten voor familieleden leidt, maar die zijn altijd in de avond. Voor mij waren ze niet haalbaar.

Toen Kloek de gelegenheid bood voor een persoonlijk gesprek met Karin, overdag, heb ik de kans benut. Ik had allerlei vragen over het omgaan met mijn moeder; ik ervoer regelmatig spanning en vroeg mij af of ik die kon voorkomen. En of ik misschien zelf bepaalde dingen anders kon doen in het contact met mijn moeder.

Bij mijn moeder op bezoek gaan, vond ik vaak best zwaar en ik had regelmatig het gevoel dat ik het niet goed genoeg deed voor haar.’

3 opmerkelijke momenten

‘Voor het gesprek met Karin was ik bij mijn moeder geweest en waren wij ook samen naar buiten gegaan. In dat bezoek waren er 3 momenten die ik specifiek aan Karin wilde voorleggen.

Toen mijn moeder en ik na een wandelingetje terug waren bij het gebouw van Kloek, zei mijn moeder bijvoorbeeld: “Wat is dit voor gebouw?” Waarop ik antwoordde: “Hier woon jij.” Maar ik merkte dat dat niet landde en dat het mijn moeder wat onzeker en onrustig maakte.

Vervolgens kwamen wij bij mijn moeders voordeur bij Kloek aan. Daar hangt een lijstje met daarin iets dat ik ooit voor haar gemaakt heb. Ook haar naam staat erbij. Mijn moeder vroeg mij iets over het lijstje, en ik zei: “Dat heb ik ooit voor je gemaakt.” Maar dat leek zij niet op te slaan.

Vervolgens stapten wij haar kamer binnen en zei mijn moeder: “Dit is toch jouw kamer?”, waarop ik antwoordde dat dat niet zo was en dat dit haar kamer was.

Zo waren er in korte tijd 3 momenten waarop ik probeerde mijn moeder iets duidelijk te maken, maar merkte dat dat helemaal niet lukte en dat zij juist onrustiger en angstiger werd.’

Ik hoef juist niet van alles uit te leggen

‘Ik legde ze aan Karin voor en zij liet mij zien dat ik zulke situaties niet hoef te zeggen hoe het precies zit en ook niet van alles hoef uit te leggen. Vaak is dat te ingewikkeld voor iemand met dementie en geeft die informatie alleen maar onrust.

Karin adviseerde mij om bijvoorbeeld iets te zeggen als: “O, dit is gewoon een gebouw. Kom, wij gaan naar binnen.” En als moeder iets zegt over de kamer, zou ik ook kunnen zeggen: “Ja, dat klopt, dit is mijn kamer.” Ik hoef dus niet te zeggen hoe iets werkelijk zit; meebewegen met mijn moeder betekent dat ik datgene zeg wat haar een rustig en vertrouwd gevoel geeft.

Dit was zo’n eyeopener voor mij.

Ik hoef dus niet van alles uit te leggen, maar gewoon met mijn moeder meepraten. Dat is voor haar het allerfijnst, want dat geeft haar rust.’

Een wereld van verschil

‘Voor mij maakt dit inzicht een wereld van verschil. Ik had vaak het gevoel dat ik moest zeggen hoe iets zat, zodat ik mijn moeder kon geruststellen. Maar daar zit natuurlijk een behoefte van mijzelf achter: ik wil mijn moeder graag geruststellen en zorgen dat zij zich prettig voelt.

Dankzij Karin zie ik nu dat ik daarmee vanuit mijn eigen behoefte reageerde, maar dat mijn moeder door haar dementie iets heel anders van mij nodig heeft: rust, vertrouwen en een ontspannen gevoel.

Nu ik dat uitleggen heb losgelaten, is ons samenzijn veel zachter en rustiger geworden.

Pas nog zei mijn moeder: “Ik denk dat ik naar de tandarts moet voor een nieuw gebit.” Ik reageerde: “Wat is er aan de hand dan?” En vervolgens dooft het onderwerp uit. Voor het gesprek met Karin zou ik iets gezegd hebben als: “Nou, een nieuw gebit, dat is nogal wat. Daar komt veel bij kijken.” En daarmee had ik waarschijnlijk allerlei vragen bij mijn moeder opgeroepen.’

Ik mag ook doen wat ik zelf prettig vind

‘Bovendien heeft Karin mij laten zien dat ik in het contact met mijn moeder ook mag zoeken wat ik zelf prettig vind. En dat ik gewoon kan weggaan als dat voor mij goed voelt.

Mijn moeder vond het vaak naar als ik wegging. Dit gaf mij ook veel spanning. Ik kondigde mijn vertrek een kwartier van tevoren aan en zij schrok daarvan en werd bang. En als ik dan echt naar de trap liep, liep er altijd wel een medewerker mee, om het afscheid voor mijn moeder wat gemakkelijker te maken.

Toch bleef het een vervelend moment.

Karin vroeg mij wat er eigenlijk gebeurde als ik bijvoorbeeld naar de wc ging. Ik kon vertellen dat dat nooit onrust opleverde. Lia vertelde dat zij zelf vaak iets tegen mijn moeder zegt als: “Ik ga even werken en kom straks terug.”

En dat ging altijd prima.

Wij spraken af dat ik bij mijn volgende bezoek iets zou zeggen als: “Ma, ik ga even boodschappen doen.” En dan zou ik gewoon naar huis gaan.

Dit ging zo goed. Mijn moeder bleef helemaal ontspannen. Geen onrust, geen angst.

Eerlijk gezegd kon ik mij echt niet voorstellen dat mijn moeder daarna niet naar mij zou vragen, maar Karin en Lia hadden gelijk. Toen ik later die dag naar Kloek belde, bleek dat mijn moeder helemaal niet meer naar mij gevraagd had.

Dat is confronterend en verdrietig. Maar tegelijkertijd geeft het ook een bepaalde rust om te begrijpen hoe het voor mijn moeder werkt nu haar kortetermijngeheugen het laat afweten. En dat ik het beste op een andere manier met haar kan omgaan dan ik gewend was, om het zo rustig en prettig mogelijk voor haar te maken.

Maar dus ook voor mijzelf.’

Meer ontspanning in ons samenzijn

‘Op bezoek gaan bij mijn moeder voelt lichter dan voorheen. Ik neem bijvoorbeeld iets mee om te lezen of te knutselen wat ik zelf prettig vind om te doen als ik bij mijn moeder ben.

Daardoor is er veel meer ontspanning in ons samenzijn.

Bovendien kijk ik steeds hoe het met mijn moeder is en wacht af wat er uit haarzelf komt. Daar sluit ik dan bij aan. Natuurlijk heb ik nog de neiging om een vraag te stellen, maar ik realiseer mij al snel: doe ik dit voor mijn moeder of voor mijzelf?

Ik ben blij met de rust die ik nu ervaar in het contact met mijn moeder. Ons contact is ontspannen. Ik hoef niet meer per se van alles te doen.

Het is goed zoals het is.’

 
 
DSPL-BLGS-PNTRST

Thema: Ervaringen van familieleden

 
MNS
Thema’s
kornoelje als symbool bij blog over familiebegeleiding

‘Het contact met mijn moeder met dementie is nu ontspannen’

Familieleden van bewoners kunnen bij dementiecoach Karin Kuhlmann terecht met vragen over de zorg voor hun partner, vader of moeder met dementie. Kloek geeft daar een paar keer per jaar…
plankje met lekkere hapjes

‘Ik geloof dat ik vandaag maar bij mijn cluppie blijf’

Sinds 1 maart 2018 is Kloek Amsterdam open. Een van de eerste bewoners is de oma van Donny. Hij vertelt in deze blogpost hoeveel rust het hem en zijn familie…
Roos als symbool voor warme zorg bij Kloek

Een goede laatste periode dankzij de warme zorg bij Kloek

De moeder van Lilian Heijmans woonde 1,5 jaar bij Kloek Roosendaal. In december vorig jaar is ze overleden. ‘Voor mij was het een uitkomst dat mijn moeder bij Kloek was.…
roze lotusbloem als symbool voor rust in zorgen voor moeder met dementie

‘Dementie heeft ook mooie kanten’

Dementie heeft ook mooie kanten, vindt Frank. Zijn moeder woont bijna vanaf het begin bij Kloek. Hij vertelt in deze blogpost hoe zijn vader, broers en zussen en hijzelf de…
Ik kan nu weer gewoon dochter zijn

‘Ik kan nu weer gewoon dochter zijn’

Van tijd tot tijd interviewen we familieleden van onze bewoners over hun ervaringen. Die ervaringen kunnen andere familieleden misschien weer helpen en ze geven een beeld van het leven en…
Kloek voelt een beetje als familie

‘Kloek voelt een beetje als familie’

Van tijd tot tijd interviewen we familieleden van onze bewoners over hun ervaringen. Die ervaringen kunnen andere familieleden misschien weer helpen en ze geven een beeld van het leven en…
Opgebloeid vanaf de 1e dag

Opgebloeid vanaf de 1e dag

‘Mijn schoonmoeder (1926) stond altijd midden in het leven. Ze speelde bij het Roosendaals Ouderentoneel, was veel op stap en had graag mensen om zich heen. Tot ze 1,5 jaar…
verzorgenden zijn warme en zorgzaam

Verzorgenden zijn warm en zorgzaam voor mijn moeder

De moeder van Annemarieke Emans woont sinds december 2016 bij Kloek. ‘Het gaat nu goed met haar. Ik vind haar vrolijker en ik zie dat ze opleeft door alle aandacht…
De prettige sfeer bij Kloek helpt ons als familie enorm

‘De prettige sfeer bij Kloek helpt ons als familie enorm’

Sinds december 2016 woont de moeder van Claudia de Clercq bij Kloek. ‘Bij veel van dit soort instellingen stap ik met een knoop in mijn maag binnen, maar bij Kloek…
Ik vond het allemaal zo warm en menselijk

‘Ik vond het allemaal zo warm en menselijk’

Van tijd tot tijd vertellen familieleden hoe zij de zorg bij Kloek ervaren. ‘Onze vader is maar 5 weken bij Kloek geweest. Dat waren de laatste 5 weken van zijn…
Foto's aan de muur bij iemand met dementie

Bijeenkomsten voor familie: van corrigeren naar meebewegen

Regelmatig organiseren wij bijeenkomsten voor familie en vrienden van onze bewoners. In die bijeenkomsten laat dementiecoach Karin Kuhlmann van Konvida, aandacht voor dementie helder zien wat dementie is. En hoe…
FTR
theme building: 8days.nl